Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

ul. Agronomiczna 5

           W zachodniej części miasta, w dzielnicy Sławin, znajduje się mało znany dwór Krychowskich. Budynek stoi na terenie zespołu dworsko – parkowego przy ul. Agronomicznej, która niegdyś stanowiła aleję dojazdową do posiadłości. Zabudowania te, położone na wzgórzu nad rzeką Czechówką, miały niegdyś charakter obronny i nazywane były folwarkiem rycerskim.

           Przypuszcza się, że budynek powstał jeszcze w XVIII wieku w typie barokowego dworu alkierzowego z gankiem od frontu, chociaż nie zachowały się na jego temat żadne dokumenty z tego okresu.

           W 2. połowie XIX wieku majątek Sławin należący do rodziny Rzewuskich został podzielony na dwa folwarki: Sławin i Wola Sławińska. W 1881 folwark Sławin został zakupiony od Jana i Józefa Rzewuskich przez Władysława Frydriksa, a następnie przez Wilhelma Krebsa, który przyczynił się do jego znacznego rozwoju. Zapewne wówczas dwór poddany został przebudowie i remontowi, a otoczenie przekształcono na park. W 1916 nowym właścicielem został lubelski kupiec Antoni Krychowski, właściciel palarni kawy i hurtowni win. Po jego śmierci majątek odziedziczyli synowie: Stefan i Mieczysław – późniejszy współwłaściciel Lubelskiej Fabryki Wódek i Likierów. Po wojnie folwark został rozparcelowany, a budynek dworski przeszedł na rzecz Skarbu Państwa i przeznaczony na siedzibę szkoły rolniczej. Zaniedbany obiekt strawił pożar w latach 50., a po gruntownym remoncie urządzono w nim lokale mieszkalne. Na terenie parku zlokalizowano bazę transportową Miejskiego Zarządu Budownictwa Mieszkaniowego. Od 1977 nieruchomość dzierżawiło sąsiadujące z nią Muzeum Wsi Lubelskiej.

           Murowany budynek został założony na planie wydłużonego prostokąta, z gankiem od frontu, który jest jedynym akcentem architektonicznym.

            Front ganku stanowi murowana ściana z arkadowym otworem wejściowym i dwiema mniejszymi arkadami po bokach, zaakcentowana lizenami. Boczne ściany zamykają żeliwne balustrady, z całość wieńczy trójkątny szczyt ograniczony gzymsami, w którym umieszczono monogram AK oraz częściowo zniszczoną, rzeźbiona główkę.

           Jedyną artykulacją pozostałych elewacji są prostokątne okna oraz lukarny  w czterospadowym dachu.

           Nie zachowało się wyposażenie wnętrz, a sam układ został zmieniony podczas adaptacji budynku na mieszkania. W hallu wybudowano żelbetową klatkę schodową prowadzącą do lokali mieszkalnych na poddaszu. Wiadomo, że w czasach swej świetności wnętrze posiadało polichromie, fragment przedstawiający kobiecą postać zachował się na ścianie dawnego hallu, a pod oknami w pokojach zidentyfikowano motyw kwiatowego kosza. W hallu znajdował się również kominek a w części pokojów – berlińskie piece z białych kafli.

           Na terenie parku otoczonego XIX – wiecznym murem znajdują się jeszcze budynki gospodarcze oraz murowane komory piwniczne. Do dawnego folwarku prowadzi żeliwna kuta brama, pochodząca z majątku Zamoyskich w Różance nad Bugiem, którą została odzyskana ze składnicy złomu, odrestaurowana i umieszczona tu przez pracowników lubelskiego skansenu.

Pozostałości bramy

           Pierwotny układ alei został zatarty, a drzewostan częściowo zdewastowany i zaniedbany.

                                                                  Opracowała Aleksandra Szymula

Bibliografia:

H. Wyszkowska, Dwory w Lublinie, „Zoom. Lubelski Informator Kulturalny” 2010, nr 4

Dodatkowe informacje