Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Spis treści

 

Wiek XVI

            Najstarszym zachowanym dokumentem potwierdzającym jednoznacznie obecność młyna na Tatarach jest przywilej wydany przez króla Zygmunta I w 1532 roku. Sześć lat później Jan Feifer wzniósł w tym miejscu młyn – papiernię. Grunty te należały do starostwa, lecz właściciel na mocy przywileju otrzymał dodatkowo prawo do dochodu w wysokości stu florenów w złocie. Kwota ta miała być przeznaczana na pokrycie kosztów funkcjonowania młyna, niezbędnych napraw urządzeń, utrzymanie pracowników i rodziny. Mechanizm młyna był wówczas jednym z największych w Polsce, złożony z czterech kół stępnych.

            W 1564 starosta lubelski Jan Tęczyński zarządził lustrację Tatar wraz z młynem w celu ustalenia opłaty dzierżawnej. Zapisano wówczas, że pierwsza papiernia zgorzała za pierwszego papiernika1, co może znaczyć, że Jan Feifer już nie żył, a być może zginął w czasie pożaru. Ponieważ nie miał synów, zakład trafił w ręce jego czeladnika Tomasza Wąsa, który ożenił się z jedną z dwóch córek Feifera. Po otrzymaniu od króla nowego przywileju w 1570 oraz kwoty 2 200 florenów na odbudowę, Wąs nie tylko na nowo uruchomił młyn – papiernię, ale także znacznie ją rozbudował i zmodernizował. Na podstawie wykonanej lustracji udało się ustalić, jak wyglądała ta zabudowa w 2. połowie XVI wieku. Na działce otoczonej murem stał murowany trzypiętrowy budynek ze średnimi i dużymi izbami oraz sypialniami, z komorami dostatecznemi i wygodnemi2, drugi obiekt z warzelnią, klejarnią, płuczkarnią i murowanym sklepem oraz drewniane budynki gospodarcze. Wszystkie zabudowania były kryte dachówką, a ich stan oceniono na nowy i dobrze wykończony. W dokumentach wspomniano również o ogrodzie oraz zanotowano, że czynsz w 1570 wynosił 20 grzywien i cztery ryzy papieru.

Dodatkowe informacje