Jest pierwszym lublinianinem wspominanym przez niektórych historyków literatury.

           Wychowanek Akademii Krakowskiej, z czasów jego studiów w Akademii zachował się rękopis z 1447 roku z przepisanymi przez niego w języku łacińskim różnymi dziełami średniowiecznymi, między którymi znajduje się odpis poematu o miłości pt. Gvalterus doctor amoris, gdzie w miejsce nie nazwanych osób utworu wprowadził polskie imiona żeńskie i męskie oraz szereg polskich wyrazów z dwoma polskimi przysłowiami.