Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

 

Wyląd młyna

           Zabudowania młyna braci Krausse są łatwo rozpoznawalne w panoramie dzielnic Kalinowszczyzna i Tatary. W centralnej części nieregularnej, ogrodzonej działki wznosi się murowany i otynkowany, założony na planie prostokąta, pięciokondygnacyjny budynek młyna z sześciokondygnacyjnymi dwiema osiami północnymi, przekryty dwuspadowym dachem. Elewacje budynku rozczłonkowane zostały osiami prostokątnych okien, ujętych od góry w opaski ze zwornikami oraz szerokimi pasami lizen, boniowanych na wysokości parteru. Na osi fasady od strony zachodniej widoczny jest szczyt zwieńczony odcinkiem łuku i podzielony na dwie płyciny, w których umieszczono daty 1881 (budowa młyna przez braci Krausse) oraz 1908 (odbudowa po pożarze). Niesymetryczną ścianę szczytową wyciągniętą poza koronę murów posiada również elewacja południowa. Do głównego budynku na osi północ – południe przylegają zadaszenia punktów ekspedycyjnych i przybudówki, łączące młyn z północnym magazynem i kaszarnią od południa. Od wschodu do młyna przylegają dobudówki kryte spłaszczonymi dachami, na części elewacji boniowane.

            Murowany i otynkowany magazyn założony jest na planie prostokąta i przekryty dwuspadowym dachem. Krótsze elewacje szczytowe zostały opracowane podobnie jak elewacje młyna: pięć osi prostokątnych, wielokwaterowych okien zostało podzielonych lizenami. Na parterze po obu stronach znajdują się duże otwory wjazdowe. W górnej części wschodniej elewacji widoczna jest data 1899.

            Analogiczne dekoracje posiada czterokondygnacyjny budynek kaszarni, założony na planie prostokąta i przekryty dwuspadowym dachem. Artykulację elewacji stanowią lizeny i osie prostokątnych wielokwaterowych okien zwieńczonych od góry opaskami ze zwornikami. Wschodnia i zachodnia elewacja zamknięta jest trójkątnymi szczytami, w których widoczne są okrągłe płyciny ograniczone profilowanymi okręgami. W płycinie od strony fasady umieszczono datę 1912.

            Poza ogrodzonym terenem, na końcu ul. Działkowej znajduje się dawna willa właścicieli, utrzymana obecnie w dobrym stanie. Dwukondygnacyjny budynek mieszkalny założony na planie prostokąta i przekryty czterospadowym dachem otrzymał ciekawą, reprezentacyjną fasadę od północnego zachodu. Na osi głównej umieszczono wejście z portykiem na dwóch kolumienkach wspierających obszerny taras, poprzedzonym szerokimi schodami z otynkowaną balustradą. Na wysokości tarasu widoczna jest facyjata z drzwiami i oknami zamkniętymi od góry łukiem. Nad nimi umieszczono datę 1912. Na ściętych narożach umieszczono wydatne ryzality z oknami. Okna parteru posiadają profilowane opaski okienne. Na uwagę zasługuje dekoracja okien piętra: pod szerokimi, trójdzielnymi otworami znajdują się duże podokienniki w formie płycin wypełnionych pionowymi żłobieniami (na przemian dłuższymi i krótszymi) oraz poziomej falistej wstęgi ze żłobkami. Ponadto, na wysokości zakończenia okien parteru na całej elewacji widoczny jest poziomy dekoracyjny pas wypełniony żłobkowaniem oraz w górnej części fasady pas wypełniony motywem kratki. Według relacji Edwarda Krausse, pierwotnie w willi znajdowało się dziesięć pokoi, a budynek posiadał ogrzewanie, elektryczność i kanalizację. Obok znajdowała się stajnia na dwadzieścia koni i bryczkę oraz pięć innych domów dla pracowników administracyjnych i kierowników.

            Spośród budynków wzniesionych przez rodzinę Krausse zachowała się jeszcze dawna murowana kuźnia ze stolarnią na południe od młyna, dziś pełniąca funkcje magazynowe i mieszkalne. Jednopiętrowy budynek kryty dwuspadowym dachem nie posiada żadnych elementów dekoracyjnych.

            Na trasie dawnej bocznicy kolejowej znajduje się jeszcze murowany z czerwonej cegły obiekt, założony na planie wydłużonego prostokąta. Jest to pozostałość po rampie przeładunkowej i magazynach młyńskich. Częściowo przebudowane i otynkowane zabudowania wykorzystywane na magazyny znajdują się dziś na terenie zamkniętej posesji. Na nieotynkowanych elewacjach można jeszcze dostrzec ślady po zamurowanych otworach okiennych, zamkniętych odcinkiem łuku.

Dodatkowe informacje